ناس قتلها الحزن …. الشاعر أحمد محمود
كان نام ليلتها من الزعل مصحيش
مع إن قلبه على الزعل واخد
وصديقته اوضته ووحدته عارفين
إن اللى زيه صعب تانى يعيش
يخلص لناس ويحب ناس متجيش
واهب حياته ودنيته ليهم
يحفر بايده طريق يعديهم
ويكون امان ومكان
مزروع فى وسطيهم
رسم الطريق بايديه
شايل هموم بالكيل
كان نفسه حد يميل
يسند معاه ويشيل
ملقاش لحد امين
يأمنه على نفسه
آمن لناس وخانوه
مش قالوا بيحبوه
ورسموا الطريق وياه
دلوقتي هما عابوه
واصروا برضوا أذاه
يوثق فى مين تانى
وحبايبه بيقلوا
لو حد تانى أذاه
بيخاف يكون ضله
مبقاش فاضله كتير
من طيبته مش باقى
يرتاح لمين تانى
ويعيش معاه مضمون
خايف يقابل الناس
ليخونوا هما كمان
فاختار ساعتها ينام
ميبوحش شئ جواه
دلوقتي لما مات
الكل ليه زعلان
مين فيكو كان وياه
وقت أما كان ساكت
فى ناس قتلها الحزن
وبحزنها ماتت ….
